H-score-calculator

H-score-calculator

Zo bereken je de H-score

De H-score (histoscore) vat twee dingen samen in één getal: hoeveel cellen aankleuren en hoe sterk. Elke cel van de populatie die je scoort, meestal de tumorcellen, krijgt een graad: 0 (negatief), 1+ (zwak), 2+ (matig) of 3+ (sterk). Het percentage cellen in elke graad wordt vermenigvuldigd met die graad en de drie producten worden opgeteld.

H-score = 1 × (% cellen 1+) + 2 × (% cellen 2+) + 3 × (% cellen 3+)

Uitgewerkt voorbeeld: 30 % van de cellen kleurt zwak aan, 20 % matig en 10 % sterk; de overige 40 % is negatief. H-score = 30 × 1 + 20 × 2 + 10 × 3 = 100, met 60 % positieve cellen. Uit tellingen volgt dezelfde som: van 400 cellen geven 120 zwakke, 80 matige en 40 sterke (120 + 160 + 120) ÷ 400 × 100 = 100.

De score werd in de jaren 80 geïntroduceerd voor kleuring van de oestrogeenreceptor, als beoordeling die ‘zowel de intensiteit als de verdeling van de kleuring meenam’, en wordt nu gebruikt voor veel nucleaire, cytoplasmatische en membraanmarkers.

Wat het getal wel en niet zegt

• Verschillende coupes, dezelfde score: 100 % zwak gekleurde cellen en 33 % sterk gekleurde cellen geven allebei ongeveer 100. Rapporteer naast de H-score het percentage positief, of het percentage per intensiteit.
• Geen universele afkapwaarde: welke score als ‘hoog’ of ‘positief’ geldt, hangt af van de marker, het antilichaam, de assay en de studie. Neem de drempel over uit het artikel of de richtlijn die je volgt, en vermeld hem.
• Intensiteit op het oog is subjectief: waar zwak ophoudt en matig begint, verschilt tussen beoordelaars. Scoor ten opzichte van controles die in dezelfde kleuringsrun zijn gekleurd, en laat een tweede beoordelaar een steekproef van de coupes scoren.
• Scoor de juiste cellen: tel alleen de celpopulatie waarin de marker wordt beoordeeld, en laat stroma, lymfocyten, necrose en randartefacten weg, tenzij je protocol iets anders voorschrijft.
• Tel genoeg cellen: een score uit een paar dozijn cellen verschuift flink met elke cel. Enkele honderden cellen uit representatieve velden is een gangbaar minimum.

Dezelfde score met software

Beeldanalysesoftware komt met dezelfde rekensom tot deze scores, alleen vervangt een meting het oog. De software vindt elke kern in de regio, scheidt de bruine DAB-kleuring van de blauwe hematoxyline met kleurdeconvolutie, meet de gemiddelde optische dichtheid van DAB in elke kern en gradeert die aan de hand van drempels die jij instelt: één drempel voor positief of negatief, drie voor 1+, 2+ en 3+.

• QuPath (gratis, open source): Positive cell detection met één drempel geeft het percentage positief; met drie drempels rapporteert het ook de H-score.
• Fiji / ImageJ (gratis): Colour Deconvolution met de vectoren H DAB, daarna drempelen en tellen; de scoreberekening doe je zelf.
• SlideScope: telt de kernen in de regio die je kiest, gradeert elke kern en rapporteert percentage positief, H-score en Allred-score samen, met dezelfde definities als QuPath. Je kunt het ook in gewone taal vragen met Ask Your Slide; elk getal komt uit de lokale tool, met contouren om te controleren. Uitsluitend voor onderzoek.

Welke je ook gebruikt, de drempels zijn keuzes: schrijf ze op in je methodesectie, controleer de contouren tegen het beeld en houd ze gelijk voor alle coupes die je vergelijkt. Stap voor stap: IHC-kleuring kwantificeren.

Vragen

Bronnen

• McCarty KS Jr et al. Use of a monoclonal anti-estrogen receptor antibody in the immunohistochemical evaluation of human tumors. Cancer Res 1986;46(8 Suppl):4244s-4248s (de HSCORE)
• Wen Z et al. Deep learning-based H-score quantification of immunohistochemistry-stained images. Mod Pathol 2023 (formule en bereik van 0 tot 300)
• QuPath-documentatie: celclassificatie, intensiteitsdrempels en H-score

Deze calculators doen rekenwerk voor onderzoek en onderwijs. Ze zijn geen diagnostisch hulpmiddel: scoring voor patiëntenzorg volgt de gevalideerde assay, de huidige richtlijn voor die marker en het oordeel van een patholoog.